Wizualizacja

HERMON – zdjęcia z realizacji


Zawilgocone mury z widocznym grzybem i pleśnią

Mury podczas eksploatacji budynków, podlegają działaniu wielu niekorzystnych czynników. Jednym z najczęściej występujących zagrożeń jest woda. Woda oddziałowywuje na obiekt wskutek różnego rodzaju awarii instalacji, klęsk żywiołowych (powodzi), uszkodzenia izolacji poziomej i pionowej. Wraz z wodą przedostają się do muru stymulatory korozji – różnego rodzaju sole powstałe przez kwaśne deszcze, związki do usuwania lodu i śniegu w czasie zimy, nawozy sztuczne, itp.


Mury przygotowane pod obróbkę

Mokre, zagrzybiałe mury przygotowane pod „obróbkę” środkiem HERMON. Mur musi być chłonny, aby środek HERMON mógł wniknąć w jego głąb. Przygotowanie polega na usunięciu warstwy niechłonnej, odparzonych tynków, lamperii olejnych czy farby emulsyjnej.


Mury poddane działaniu środka HERMON

Nałożony na powierzchnię muru środek wnika w jego głąb, wykorzystując naturalne kapilary. W trakcie wnikania mineralizuje napotkaną mikroflorę i mikrofaunę. Zmineralizowane pozostałości masy biologicznej i cześć stymulatorów (produktów) korozji wykorzystywane są w tej fazie do tworzenia nowych ziaren muru i odbudowy, czyli rozrostu starych skorodowanych ziaren muru. Powoduje to zmniejszenie pustych przestrzeni pomiędzy ziarnami-rekrystalizaję, wzrost ciśnienia i w efekcie wypieranie z niego wody. Wraz z wodą usuwane są stymulatory i produkty korozji niewykorzystane przy rozbudowie ziaren muru. Proces ten, postępując w głąb muru powoduje powstanie efektu zasysania wody z wewnątrz muru i wypychanie jej na zewnątrz.


Osuszone ściany w trzecim dniu

Osuszone ściany w trzecim dniu po działaniu środka HERMON. Zachodzi dalszy, bardzo powolny proces rekrystalizacji – rozrost ziaren, połączony z efektem przekształcania kapilar w naczynia włosowate w murze (początek częściowej impregnacji). Przy zastosowaniu dawki przewidzianej technologią HERMON, reakcja przebiega na wskroś muru do czasu całkowitego zakończenia „kuracji” muru.